مىكند و شايستگى واقعى خويش را براى رهبرى جهان اسلام آشكارا بيان مىفرمايد . در آنجا گفت : « أيها الناس ان تتقوا اللّه و تعرفوا الحق لاهله يكن ارضى للّه عنكم و نحن اهل بيت محمد ( ص ) اولى بهذا الامر عليكم من هؤلاء المدّعين ما ليس لهم و السائرين فيكم بالجور و العدوان فان ابيتم الا الكراهة لنا و الجهل بحقنا و كان رأيكم الان غير الذي اتتنى به كتبكم و قدمت على به رسلكم انصرفت عنكم « 1 » ؛ اى مردم ، اگر خداى را در نظر بگيريد و حق را براى صاحبان حق بشناسيد ، به رضايت خداوند نزديكتر است . هرآينه ما اهل بيت پيغمبر در امر خلافت و امامت از بنى اميه كه ادعاى اين منصب را دارند سزاوارتريم ، اينان منصب و مقامى را دعوى دارند كه براى آن اهليت ندارند و در بين شما به جور و ستم رفتار مىكنند و اگر شما با اين حال مقدم ما را مكروه مىداريد ، و به حق ما جهل مىورزيد و از رأى گذشتهء خود كه به ما نوشته‌ايد پشيمان گشته‌ايد ، بگوييد تا از شما روى گردانم و بازشوم » . ابن اثير مورخ معروف ، مىنويسد : « هنگامى كه حسين بن على در برابر لشكر حر قرار گرفت ، خطاب به آنان چنين فرمود : « . . . الا و انّ هؤلاء قد لزموا طاعة الشيطان و تركوا طاعة الرحمن و اظهر و الفساد و عطلوا الحدود و استأثروا بالفىء و احلوا حرام اللّه و حرموا حلاله و انا احق من غيرى « 2 » ؛ حكومت بنى اميه طاعت شيطان را اختيار نمودند و از فرمانبردارى خداوند سرپيچى كردند و فساد را در بين امّت شايع ساختند و حدود و مقررات خداى را تعطيل ساختند و بيت المال را در غير مورد صرف نمودند و حرام خدا را حلال گردانده و حلال خدا را حرام شمردند و من براى مقام خلافت و امامت از ديگران شايسته‌ترم » . در اين دو گفتار ، حسين بن على عليه السّلام در اولين برخورد خويش با دشمن سخن از خلافت و حكومت به ميان آورده و شايستگى خود را براى احراز اين مقام صريحا يادآور مىگردد . در اين خطبه ، فرزند پيغمبر ، انحرافها ، اشاعهء گناه ، تجاوز به اموال عمومى ، قانون‌شكنى و تعطيل نمودن حدود و مقررات آسمانى اسلام را كه با دست حكومت بنى اميه انجام شد آشكارا بيان مىكند تا شايد آن حيوان صفتان مسخ شده به ماهيت آن حكومتى كه

--> ( 1 ) - ناسخ التواريخ ، حالات سيد الشهداء ( ع ) ، ج 2 ، ص 155 . ( 2 ) - كامل ، ج 3 ، ص 408 .